صفحه‌نمایش لمسی تلویزیون هوشمند معمولاً چه قابلیت‌هایی دارد؟

توابع اصلی تعامل لمسی در صفحه نمایش تلویزیون هوشمند

ناوبری شهودی منو و انتخاب محتوا از طریق ضربه زدن، نگه داشتن و کشو دادن

صفحه‌های لمسی در تلویزیون‌های هوشمند، یافتن موارد را با حرکات ساده انگشت بسیار آسان‌تر می‌کنند. فقط با یک بار لمس کردن، می‌توانید مورد مورد نظر خود را از میان آیکون‌ها یا تصاویر کوچک ویدیوها انتخاب کنید. اگر کسی انگشت خود را روی یک مورد نگه دارد، اطلاعات اضافی ظاهر می‌شود، مانند اینکه چه قسمت‌هایی موجود است یا جزئیات برنامه. کشیدن به چپ یا راست به کاربران اجازه می‌دهد محتوای پیشنهادی را مرور کنند، در حالی که حرکت به بالا و پایین، لیست گزینه‌های پخش استریم موجود را اسکرول می‌کند. حذف آن کنترل‌های دوردست ناامیدکننده منطقی به نظر می‌رسد. طبق تحقیقات گروه نیلسون نورمن، وقتی کاربران بتوانند مستقیماً صفحه را لمس کنند، حدود ۴۰٪ سریع‌تر در پیمایش سیستم حرکت می‌کنند.

حرکات چندالمسی برای بزرگ‌نمایی، جابجایی و تغییر زمان‌واقعی ویدیو

قابلیت‌های پیشرفته لمسی تعامل با رسانه را دگرگون می‌کنند:

• بزرگ‌نمایی با دو انگشت برای بررسی عکس‌ها یا نقشه‌های با وضوح بالا در مستندات سفر
• جابجایی با دو انگشت برای کاوش تصاویر پانوراما فریم به فریم
• سه‌انگشتی کشیدن به سرعت بین ورزش‌های زنده و برنامه‌های پخش استریم جابجا می‌شود. این حرکات لمسی امکان چندوظیفگی روان را فراهم می‌کنند — مثلاً مقایسه آمار بازیکنان هنگام تماشای مسابقه. سنسورهای خازنی تا ۱۰ نقطه لمس همزمان را تشخیص می‌دهند و پاسخگویی مناسبی حتی در حین ورودی‌های پیچیده تضمین می‌کنند.

رد کردن کف دست و حساسیت لمسی تطبیقی برای ورودی دقیق

سنسورهای مادون قرمز قرار گرفته در لبه‌های این دستگاه‌ها می‌توانند بین لمس عمدی صفحه نمایش با انگشتان و تماس تصادفی کف دست با آن تمایز قائل شوند. سیستم‌های هوشمند یادگیری ماشینی به‌طور واقعی حساسیت صفحه نمایش را بسته به موقعیت نشستن کاربر نسبت به نمایشگر تنظیم می‌کنند (هنگامی که کاربر در فاصله حدود دو فوتی از صفحه قرار دارد، تشخیص لمس بهتر عمل می‌کند). همین الگوریتم‌ها همچنین شرایط نوری را نیز در نظر می‌گیرند تا عملکرد آن‌ها در اتاق‌های پرـنور به همان اندازه اتاق‌های کم‌نور مناسب باشد. علاوه بر این، جبران‌سازی برای سطح رطوبت نیز در نظر گرفته شده است که ممکن است در غیر این صورت دقت تشخیص را مختل کند. تمام این ویژگی‌ها به این معناست که کاربران با اجرای تصادفی دستورات در حین تماشای ویدیوها یا مرور محتوا دچار ناامیدی نخواهند شد. در عین حال، همچنان می‌توانند به راحتی روی دکمه‌های کوچک برای تنظیم زیرنویس یا تغییر دقیق تنظیمات صدا ضربه بزنند و از هدف خارج نشوند.

ادغام صفحه نمایش لمسی تلویزیون هوشمند با سیستم‌های عامل و اپلیکیشن‌ها

پشتیبانی از سیستم عامل بومی: نحوه فعال‌سازی قابلیت لمسی توسط تیزن، وب‌اواس، اندروید تی‌وی و ویندوز

اکثر سیستم‌های عامل تلویزیون‌های مدرن از همان ابتدا با قابلیت درک ورودی لمسی به صورت داخلی تعبیه شده هستند. به عنوان مثال، تیزن و وب‌او‌اس دارای پردازنده‌های ویژه خود هستند که حرکات انگشت را به دستورات واقعی برای حرکت در سراسر سیستم تبدیل می‌کنند. اندروید تی‌وی به شیوه‌ای متفاوت عمل می‌کند و از چارچوب ورودی موجود گوگل استفاده می‌کند که کارهایی نظیر حرکت دو انگشتی برای بزرگنمایی را به خوبی مدیریت می‌کند. از سوی دیگر، سیستم‌های مبتنی بر ویندوز معمولاً به چیزی به نام درایورهای لمسی جهانی متکی هستند که همراه با برنامه‌های دسکتاپ معمولی نیز کار می‌کنند. آنچه باعث می‌شود تمام این سیستم‌ها بسیار روان کار کنند این است که این قابلیت‌های سطح سیستم عامل به کاربران اجازه می‌دهند بدون نیاز به هیچ نرم‌افزار اضافی که در حین اجرا باشد، مستقیماً روی عناصر صفحه ضربه بزنند یا بکشند. همچنین سازندگان در هنگام راه‌اندازی دستگاه، تنظیم خودکار (کالیبره) را نیز فراهم می‌کنند تا اطمینان حاصل شود حرکات لمسی در تمام منوها و تنظیمات به طور یکنواخت کار می‌کنند. و جالب اینجاست که تلویزیون‌هایی که پاسخ لمسی آن‌ها در حدود ۵۰ میلی‌ثانیه اتفاق می‌افتد، در کل تجربه بهتری از نظر حرکت و جابه‌جایی ارائه می‌دهند.

اپلیکیشن‌ها و شکاف‌های اکوسیستم بهینه‌شده برای لمس (مثلاً YouTube، Netflix، گالری عکس)

این روزها، گالری‌های عکس و اپلیکیشن‌های خلاقانه واقعاً از قابلیت‌های صفحه نمایش لمسی بهره می‌برند. کشو دادن بین تصاویر، بزرگنمایی با انگشتان و اضافه کردن یادداشت‌ها اکنون کاملاً طبیعی به نظر می‌رسد. اما وقتی به سرویس‌های بزرگ پخش استریم نگاه می‌کنیم، هنوز اکثراً برای کنترل از راه دور طراحی شده‌اند. به عنوان مثال نتفلیکس یا یوتیوب تی وی. آن‌ها به کاربران اجازه می‌دهند به صورت عمودی بالا و پایین بروند، البته، اما از تمام این ویژگی‌های جذاب لمسی مانند کنترل پخش با حرکات انگشت، پرش بین فصل‌ها یا تنظیم صدا مستقیماً روی صفحه نمایش غافل شده‌اند. حتی صفحه‌های کلید نیز حالا با صفحه‌های لمسی بهتر کار می‌کنند، هرچند جستجوی محتوا هنوز بدون نمایش دکمه‌های مناسب در جایی از صفحه، نامأنوس به نظر می‌رسد. اکثر کاربران در نهایت مجبورند بین لمس کردن صفحه و برداشتن کنترل قدیمی خود سردرگرد هستند. یک مطالعه اخیر از سال ۲۰۲۳ نشان داد که وضعیت چقدر بد است و در حال تشدید شدن است. تنها حدود ۱۵ درصد از برنامه‌های پیشروی استریم، رابط‌های لمسی را به درستی پیاده‌سازی کرده‌اند که این امر مشکلی واقعی برای صنعت در آینده ایجاد می‌کند.

ارتقای قابلیت استفاده از صفحه نمایش لمسی تلویزیون هوشمند با اتصال بین دستگاه‌ها

جفت‌سازی وای‌فای و بلوتوث برای کنترل از راه دور با صفحه لمسی و نمایشگر تصویر

وقتی یک تلفن از طریق بلوتوث با یک تلویزیون جفت‌سازی می‌شود، در واقع ضربه‌ها و حرکت‌های لمسی انگشت را مستقیماً به صفحه بزرگ ارسال می‌کند. این بدین معناست که افراد می‌توانند بدون بلند شدن از روی مبل، بین منوها حرکت کنند یا تنظیمات را تغییر دهند. با استفاده از وای‌فای نیز تلفن‌ها به راحتی صفحه خود را روی نمایشگرهای بزرگتر بازتاب می‌دهند و تمام این فرآیند تعاملی باقی می‌ماند، به‌طوری که افراد همچنان می‌توانند روی تلفن خود ضربه بزنند یا لغزانند در حالی که محتوای نمایش داده شده روی تلویزیون را تماشا می‌کنند. تبلت‌ها نیز به‌عنوان کنترلرهای پشتیبان عالی عمل می‌کنند. در حین ارائه‌ها، فردی می‌تواند با حرکات دو انگشتی زوم کند یا با لغزاندن بین ویدیوها تغییر دهد. قسمت جالب اینجاست که دیگر نیازی نیست کسی کنار تلویزیون ایستاده باشد. افراد می‌توانند به‌صورت همکارانه روی مطالب یادداشت قرار دهند، کنار هم در اینترنت مرور کنند یا موسیقی و فیلم‌ها را از سراسر اتاق کنترل کنند. و چه می‌گویید؟ چندین دستگاه می‌توانند همزمان متصل شوند. این ویژگی برای خانواده‌هایی که دور تلویزیون اتاق نشیمن جمع می‌شوند یا همکارانی که در یک فضای اداری می‌خواهند همه در ارائه‌ای که روی دیوار نمایش داده می‌شود مشارکت کنند، بسیار مناسب است.

ارزیابی کاربردپذیری: صفحه‌نمایش لمسی تلویزیون هوشمند در مقابل تعامل با دسته‌ی معمولی

صفحه‌های لمسی تلویزیون‌های هوشمند به افراد امکان می‌دهند به‌صورت مستقیم و به شیوه‌ای آشنا از طریق گوشی‌های هوشمند با محتوا تعامل کنند، که این امر انتخاب برنامه‌ی مورد نظر یا مرور عکس‌ها را با حرکاتی مانند بزرگ‌نمایی با قرار دادن دو انگشت روی هم، آسان‌تر می‌کند. اما در مورد راحتی واقعی این نوع تعامل مشکلی وجود دارد. بیشتر افراد مجبور می‌شوند دقیقاً کنار صفحه تلویزیون بایستند تا بتوانند روی آن ضربه بزنند، که این امر عملاً خوب جواب نمی‌دهد، چرا که در شرایط عادی هیچ‌کس آنقدر نزدیک تلویزیون نمی‌نشیند. پس از زمان‌های طولانی دست‌وپا شدن با منوها، بسیاری از کاربران دچار درد در دست‌ها شده و صفحه‌ای پر از جای انگشت و لکه دار می‌شود، به‌ویژه پس از دورهمی‌های خانوادگی که تعداد زیادی دست روی صفحه می‌گذرد.

ریموت‌های سنتی بازخورد لمسی ارائه می‌دهند که امکان عملیات بدون نیاز به دیدن دستگاه را برای عملکردهای پایه مانند کنترل صدا یا روشن/خاموش کردن فراهم می‌کند و اتصال اینفرارد یا بلوتوث آن‌ها اجازه استفاده از هر نقطه‌ای در اتاق را می‌دهد. با این حال، ناوبری مبتنی بر دکمه برای ورود متن، پیمایش منوی عمیق یا وظایف فضایی مانند کاوش تصویر، ناکارآمد است.

روش کنترل بهینه بسته به شرایط متفاوت است: لمس برای کاربردهای خلاقانه و مرتب‌سازی در فاصله نزدیک عالی است؛ در حالی که ریموت‌ها مزایای واضحی در تماشای منفعلانه و راحت دارند که تعامل حداقلی ترجیح داده می‌شود.

سوالات متداول

عملکردهای اصلی صفحه نمایش لمسی تلویزیون هوشمند چیست؟

صفحه نمایش لمسی تلویزیون هوشمند امکان ناوبری منو و انتخاب محتوا را با ضربه زدن، نگه داشتن و کشیدن فراهم می‌کند. این صفحه از حرکات چندلمسی برای بزرگ‌نمایی، جابجایی و تغییر فوری ویدیو پشتیبانی می‌کند و قابلیت رد کردن کف دست و حساسیت لمسی تطبیقی را برای ورودی دقیق ارائه می‌دهد.

سیستم‌های عامل چگونه با صفحه‌های نمایش لمسی تلویزیون هوشمند یکپارچه می‌شوند؟

سیستم‌های عاملی مانند تیزن، وب‌او‌اس، اندروید تی‌وی و ویندوز به‌طور ذاتی از ورودی لمسی پشتیبانی می‌کنند. این سیستم‌ها حرکات انگشت را به دستورات تبدیل می‌کنند و پاسخگویی لمسی را در عرض چند میلی‌ثانیه تضمین می‌کنند تا ناوبری کارآمدی فراهم شود.

چه گزینه‌های ارتباطی کاربرد صفحه نمایش لمسی تلویزیون هوشمند را افزایش می‌دهند؟

وای‌فای و بلوتوث کنترل از راه دور لمسی و نمایشگر تصویر را فعال می‌کنند و به کاربران اجازه می‌دهند تا تلویزیون هوشمند خود را از فاصله دور کنترل کنند یا دستگاه‌های همراه خود را روی صفحه بزرگ نمایش دهند تا کنترل تعاملی فراهم شود.

چه چالش‌هایی برای صفحه‌های لمسی در تلویزیون‌های هوشمند وجود دارد؟

اگرچه صفحه‌های لمسی تعامل مستقیمی را که کاربران گوشی‌های هوشمند با آن آشنا هستند فراهم می‌کنند، اما کاربران اغلب نیاز دارند تا نزدیک تلویزیون بایستند که این امر می‌تواند در استفاده طولانی‌مدت باعث ناراحتی شود. علاوه بر این، بسیاری از برنامه‌های پخش استریم به‌طور کامل برای کنترل لمسی بهینه‌سازی نشده‌اند.